Bir kader bükülmesiyle, kendinizi bir senaryo dünyasına taşındıysanız, trajik kahraman olarak atıldığınız, terk edilmeye ve kötü kahramanın elindeki zamansız ölümünüze kadar acımasızca istismar edildiğiniz bir hikaye bulduysanız ne yapardınız? Song Xiao Yu bir an tereddüt etmiyor.Cevabı açık: Mümkün olduğunca hızlı ve hızlı kaçacaktı.Ama ne kadar çok denerse çalışsın, amansız "arsa" kendi iradesine sahip gibi görünüyor, onu esrarengiz ve tehlikeli kahraman Nan Heng'e doğru geri çekiyor.Senaryodan bir ikonik sahne, diğeri gözlerinin önünde ortaya çıkıyor, her biri bir öncekinden daha kalp kırıyor, sanki görünmez bir güç onu önceden belirlenmiş bu anlatıya hapsoluyor. Bu senaryo dünyasında, her karakter titizlikle hazırlandı, hayatları uzun zaman önce belirgin sınırlar içinde sınırlandı.Bazıları, kraliyet saraylarının zengin ama boğucu sınırlarında zincirlenirken, diğerleri aristokrat ailelerin baskıcı ağırlığı altında duruyor.Birkaç kişi kadınlar arasında sonsuz rekabetten bıkmış, sığınmak isteyen ama hiçbiri bulamaz;Yine de diğerleri umutsuzca, onların üzerinden iktidara sahip olanların debriyajlarından kaçmaya çalışırlar.Sevgi ve özgürlük için şiddetle özlem duyanlar var, sadece kendilerini kıramayacakları zincirlerde çaresizce dans ederken buluyorlar.Ve sonra sıradanlığın üzerinde yükselme hayalleri toplumsal kısıtlamalarla yavaşça topraklananlar, ateşli tutkuları her seferinde bir gün söndürüldü. Bu sadece Song Xiao Yu - dehşet verici “tuzlu balık” arasında, tüm gücüyle hayata yapışan ve zulmün kendisini somutlaştıran acımasız ve affetmeyen “acımasız reaper” olan Nan Heng arasındaki bir savaş değil.Birden fazla cephede yürütülen bir savaş, sadece hayatta kalmak için değil, ajans, kimlik ve amaç için bir mücadele.Bu karmaşık kader ağındaki her karakter, kendilerine yazılan hikayelerin esirleri olarak kalıp kalmaları gerekip gerekmediğini veya kaderlerini kendi elleriyle yeniden yazıp yazamayacaklarını sorgulayarak kendilerine atanan rollere karşı savaşır. Burada, acı ve özlemin ortasında, derinden yankılanan bir soru yatıyor: Herkes onlara getirilen sınırları gerçekten aşabilir mi, yoksa hepimiz sonsuza dek seçmediğimiz senaryolara mı bağlı mıyız?