Hornyak ਇਕ ਸੰਸਾਰਕ ਹਤਿਆਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਪਣੀ ਛਾਂਟ ਵਿੱਚ ਬਦਸ਼ਾਹੀ ਪੈਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਸੁਨਾਂ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖੂਨ ਅਤੇ ਛਾਂਇਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੁਪਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਾਘਾਂ ਦੀ ਬੋਝ ਹੈ — ਅਸਲੀਤ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰੀ ਨੀਚੇ ਇੱਕ ਚੁਪਕੇ ਤੌਰ ਤੇ ਏਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਫਾਈਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਯੁਵਾ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਹਤਿਆਰੀ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਪਿਆਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕ਷ਮਤਾ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਇੱਕ ਅਤੀਤ ਦੀ ਭੂਟ ਨਾਲ ਘੁੱਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਬੰਧ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗ਼ਿਰਦਾ ਹੈ, ਬੁਲਫਾਈਟ ਇੱਕ ਆਸ਼ਚਰਿਯਕ ਸਚ ਨੂੰ ਖੋਲਦਾ ਹੈ: ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰਨਕਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇੰਸਾਨੀਅਤ ਦਾ ਸਵਾਦ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਮਾਇਲੀ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੱਕ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਖੋਲੋਤੀ ਦੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਹਾਰਨਕਲ ਨੇ ਉਸ ਯੁਵਾ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕੋ ਮਾਇਲੀ ਮੌਕੇ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ। ਉਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਯਾਦਗਾਰ ਇੱਕ ਭੂਟ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਅਸਥਿਰ ਸੰਤੀ ਅਤੇ ਗਹਿਰ ਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਤਾਂਦੇ ਵਿੱਚ ਘੁੱਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਕਦਮ ਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਬਿਗੱਲੇ ਸਾਮਨੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤੌਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਗ਼ਿਰਾਵਟ ਦੀ ਨਾਚ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟੂਟਿਆ ਸਬੰਧ ਅੱਖਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਤਿਮ ਸਾਮਨੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ — ਇੱਕ ਲਡ਼ਾਈ ਜਿੱਥੇ ਬਦਲਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਬਚਾਉ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘਟੀ ਜਗਹ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਖੋਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਰਫ ਹਰ ਇੱਕ ਨਾਲ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜਗਹ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਭੂਟ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਜੋਂ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਰਿਡੀਮੀਸ਼ਨ, ਪੈਨਾਂ ਅਤੇ ਮਾਨਵਤਾ ਦੀ ਕਨੇਕਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਕਲੇਸ਼ ਸੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜੁੜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਨਿਧਾਰਨ ਦੇ ਪਿਛੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਪੈਂਡਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਅੰਧਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਸੰਭਵ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਫੀ ਫੁੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।