
#ਮੈਂਤੁਹਾਡੇਨੂੰਸਚੀਬਾਤਕહਾਵਾਂ
METASCORE
ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ
50
ਯੂਜ਼ਰ ਸਕੋਰ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲ
0
ਮੇਰਾ ਸਕੋਰ
ਰੇਟਿੰਗ ਦੇਣ ਲਈ ਹੋਵਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ
ਵਰਣਨ
ਗੈਰ ਪਰਦੇਸ਼ੀ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੀ ਸਲਾਮਤੀ ਘਰੀ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਰਦ ਆगे ਝੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਪਣੇ ਨੇਤ੍ਰ ਕੰਪooter ਸਕਰੀਨ ਦੀ ਚਾਨਣ ਤੇ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਟਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਬਿਨਾ ਸਹਿਲਤੇ ਤੇ—ਅਜਿਹੀ ਚਾਨਣ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਬਣਾਈ ਕਦਮਬਾਕਮ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ *#IWillTellYouTheTruth* ਦੀ।
ਇਹ ਸਾਧਾਰਨ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਡਿਜ਼ਿਟਲ ਮੈਦਾਨ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜਨੀਤੀਆਂ ਖੋਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਫਿਸ਼ਵਾਹਾਂ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਬਣ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਠਾਸਾਂ ਗੁਪਤ ਰਾਜਨੀਤੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਵਿਅਕਤ ਹੋਣਗੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਥੇ, ਗੁੱਪਤ ਬਾਤਾਂ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰਦੇ ਨੂੰ ਛੋੜ ਕੇ, ਰਾਹੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਕਥਾਵਾਂ: ਸਲੇਬਰਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛਿਪੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ, ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿਠਾਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਵਿਵਰਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ।
ਇਸ ਮੈਦਾਨ 'ਤੇ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜਾਂ ਸਿਰਫ ਆਵਾਜਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਹਰ ਬਾਤ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਵੇਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਨਾਗਰਿਕ ਦਾਨ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਲਈ ਸਨ। ਅਤੇ ਫਿਰ ਭੀ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਇਹ ਪਵੇਰ ਬਾਰੇ ਸੀ—ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਮਦਕਾਰ ਆਕਰਸ਼ਣ ਜੋ ਦੂਜਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ, *#IWillTellYouTheTruth* ਜੀਵਨ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਚੈਨਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਇਸ ਦੀ ਲੋकप੍ਰੀਤੀ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਬਦਲੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਲਿਆਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਣੀ ਸੀ। ਖੋਜ ਦਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜਲਦੀ ਬਦਲੀ ਸੀ, ਹਰ ਗੁਪਤ ਰਾਜਨੀਤੀ ਖੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸਨ ਜੋ ਆਸਾ ਜਾਂ ਅਸਥਿਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਦਾਨ ਬਰਸਾਤ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਟੋਰਮ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਸਨ, ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਉਡਾਫ਼ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ ਸਨ। ਚੈਨਲ ਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਉੱਚੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਨੇਤੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆਜ ਰਾਤ ਦੀ ਏਪੀਸੋਡ ਤੇ ਸੀ—ਇੱਕ ਦੌਰਾ ਦੀ ਦੌਰਾਨ ਔਖੀ ਹੈਵਾਂ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਦਲੀ ਸੀ। ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਪਰ ਵਿਅਕਤੀ ਬਦਲੀ ਸੀ, ਇਹ ਦੋ ਮਰਦ ਸਲਾਮਤੀ ਘਰੀ ਵਿੱਚ ਝੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਹੀਂ ਪਰ ਕੁਝ ਗੋਲੀਂ ਸਨ—ਚਿੰਤਾ? ਜਾਣਕਾਰੀ? ਜਾਂ ਫਿਰ ਕੁਝ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਜਟਿਲ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੀਆਂ ਰੇਖਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਦੀ ਦੀਆਂ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਕ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਖੇਡ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਅਤੇ ਬਦਤਮਾਇਸੀ ਦੀ ਵਾਦਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਿਣਤੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਉਤਸੁਕਤਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਧ ਗਈ, ਸਲਾਮਤੀ ਘਰੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਿਸ਼ਟੇ ਬਣਾਏ ਕੇ ਸੀ। ਇਨ ਮਰਦਾਂ ਲਈ—ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਜੋ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ—ਖੇਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਆਜ ਰਾਤ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਾਸਤਵਿਕਤਾਵਾਂ ਰਿਵੇਲ ਹੋਣਗੀ? ਅਤੇ ਕਿਸ ਲੋਕ ਦੀ ਬਾਦ?
ਮੁੱਖ ਕਲਾਕਾਰ


ਹਾਲ ਦੀਆਂ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ
ਕੋਈ ਡੇਟਾ ਨਹੀਂ





